شکل بدن ماهیان یک شاخص مهم برای رفتارهای شناگری و انتخاب زیستگاه می‌باشد. ماهی کاراس (Carrassius auratus) به‌عنوان یک‌گونه غیربومی، توانایی بالایی در سازگاری با شرایط محیطی زیستگاه­های مختلف دارد. ازاین‌رو این تحقیق باهدف بررسی انعطاف‌پذیری ریختی شکل بدن دو جمعیت این‌گونه در دو سیستم آب ساکن و جاری با استفاده از روش ریخت سنجی هندسی به اجرا درآمد. تعداد 67 نمونه ماهی کاراس از رودخانه سفیدرود و دریاچه آلاگل توسط دستگاه الکتروشوکر صید گردید. برای استخراج داده­های شکل درروش ریخت سنجی هندسی، از سمت چپ سطح جانبی نمونه­ها عکس‌برداری گردید و بر روی تصاویر دوبعدی حاصل با استفاده از نرم‌افزار TpsDig2 تعداد 15 نقطه لندمارک گذاشته شد. پس از روی هم‌گذاری جایگاه لندمارک­های نمونه­ها با استفاده از آنالیز پروکراست، مقایسه شکل بدن دو گروه با استفاده از آنالیزهای چند متغیره DFA و Manova انجام شد. مصورسازی تغییرات شکل بدن میانگین جمعیت­ها توسط نمودار wireframe صورت پذیرفت. تفاوت معنی­داری بین شکل بدن دو جمعیت موردمطالعه یافت شد (0001/0P<). مقایسه شکل بدن نشان داد که ماهیان رودخانه سفیدرود شکل بدن پهن، سربزرگ و ساقه دمی نسبتاً کوتاه‌تری نسبت به ماهیان دریاچه آلاگل داشتند. نتایج این مطالعه، انعطاف‌پذیری ریختی شکل بدن ماهی کاراس را با ویژگی­های محیطی زیستگاه تائید نمود. با توجه به اینکه مدت‌زمان طولانی از معرفی این‌گونه به آب­های داخلی کشور نمی­گذرد، ازاین‌رو در مورد ماهی کاراس، نوع زیستگاه و ویژگی­های آن در مقایسه با تمایز ژنتیکی، می­بایست به‌عنوان عامل اصلی مؤثر بر شکل بدن در نظر گرفته شود.