fa تحلیل فضایی-زمانی فرونشست در تالاب میانگران با استفاده از تکنیک‌های تداخل‌سنجی راداری (InSAR) و تحلیل پیامدهای اکولوژیک-ژئومورفیک تخصصي Special پژوهشي Research <span style="font-size:10pt"><span style="line-height:normal"><span style="text-autospace:none"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" romans="" style="font-family:" times=""><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">تالاب میانگران به‌عنوان یکی از اکوسیستم‌های ارزشمند تالابی غرب ایران، در سال‌های اخیر با پدیده فرونشست زمین مواجه شده است. این مطالعه به تحلیل فضایی-زمانی پدیده فرونشست در تالاب میانگران با استفاده از تکنیک تداخل‌سنجی راداری (</span><span dir="LTR" style="font-size:8.0pt">SBAS-InSAR</span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">)</span> <span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">و بررسی پیامدهای اکولوژیک-ژئومورفیک آن می‌پردازد. داده‌های مورد استفاده شامل تصاویر ماهواره‌ای</span> <span dir="LTR" style="font-size:9.0pt">Sentinel-1 </span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">در بازه زمانی ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۴ و مطالعات میدانی است</span>. <span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">نتایج نشان می‌دهد که نرخ فرونشست در منطقه بین ۳ تا ۱۸ میلی‌متر در سال (با میانگین ۱۲</span><span calibri="" lang="FA" style="font-family:">&plusmn;</span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">۳ میلی‌متر) متغیر است و بیشترین میزان آن در بخش‌های مرکزی تالاب مشاهده شده است. تحلیل‌های آماری رابطه معناداری بین فرونشست و عوامل محیطی مانند فاصله از گسل‌ها (ضریب تعیین ۰.۳۷۶)، شیب زمین، و لیتولوژی نشان می‌دهد. به‌طور خاص، نزدیکی به گسل اصلی و قرارگیری در واحدهای رسوبی کواترنر و ماسه‌سنگ‌های گچی، بیشترین تأثیر را بر تشدید فرونشست دارند. همچنین، مناطق با شیب کمتر از ۲ درصد و ارتفاع زیر ۱۰۰۰ متر، نرخ فرونشست بالاتری را تجربه کرده‌اند. در مقابل، پوشش گیاهی تأثیر محدودی بر کاهش نرخ فرونشست داشته است</span>.<span b="" mitra="" style="font-family:"> پیامدهای اکولوژیک این پدیده شامل اختلال در سیستم زهکشی طبیعی تالاب، تهدید تنوع زیستی، و کاهش ظرفیت ذخیره آب است. این مطالعه با تلفیق روش‌های سنجش از دور و تحلیل‌های </span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt">GIS</span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">، چارچوبی علمی برای پایش و مدیریت فرونشست در تالاب‌ها ارائه می‌دهد. پیشنهاد می‌شود با اجرای سیستم‌های پایش ترکیبی (</span><span dir="LTR" style="font-size:8.0pt">InSAR </span>&nbsp;<span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">و پیزومتری)، محدودیت برداشت آب در مناطق بحرانی، و مطالعات دقیق‌تر بر نقش گسل‌ها در جریان آب زیرزمینی، از تشدید این پدیده جلوگیری شود. یافته‌های این پژوهش می‌تواند به عنوان الگویی برای مدیریت تالاب‌های مشابه در مناطق خشک و نیمه‌خشک مورد استفاده قرار گیرد</span><span b="" lang="AR-SA" mitra="" style="font-family:">. </span><span lang="FA" style="font-family:"B Mitra""></span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:10pt"><span style="line-height:normal"><span style="text-autospace:none"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" romans="" style="font-family:" times=""><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">تالاب میانگران به‌عنوان یکی از اکوسیستم‌های ارزشمند تالابی غرب ایران، در سال‌های اخیر با پدیده فرونشست زمین مواجه شده است. این مطالعه به تحلیل فضایی-زمانی پدیده فرونشست در تالاب میانگران با استفاده از تکنیک تداخل‌سنجی راداری (</span><span dir="LTR" style="font-size:8.0pt">SBAS-InSAR</span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">)</span> <span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">و بررسی پیامدهای اکولوژیک-ژئومورفیک آن می‌پردازد. داده‌های مورد استفاده شامل تصاویر ماهواره‌ای</span> <span dir="LTR" style="font-size:9.0pt">Sentinel-1 </span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">در بازه زمانی ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۴ و مطالعات میدانی است</span>. <span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">نتایج نشان می‌دهد که نرخ فرونشست در منطقه بین ۳ تا ۱۸ میلی‌متر در سال (با میانگین ۱۲</span><span calibri="" lang="FA" style="font-family:">&plusmn;</span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">۳ میلی‌متر) متغیر است و بیشترین میزان آن در بخش‌های مرکزی تالاب مشاهده شده است. تحلیل‌های آماری رابطه معناداری بین فرونشست و عوامل محیطی مانند فاصله از گسل‌ها (ضریب تعیین ۰.۳۷۶)، شیب زمین، و لیتولوژی نشان می‌دهد. به‌طور خاص، نزدیکی به گسل اصلی و قرارگیری در واحدهای رسوبی کواترنر و ماسه‌سنگ‌های گچی، بیشترین تأثیر را بر تشدید فرونشست دارند. همچنین، مناطق با شیب کمتر از ۲ درصد و ارتفاع زیر ۱۰۰۰ متر، نرخ فرونشست بالاتری را تجربه کرده‌اند. در مقابل، پوشش گیاهی تأثیر محدودی بر کاهش نرخ فرونشست داشته است</span>.<span b="" mitra="" style="font-family:"> پیامدهای اکولوژیک این پدیده شامل اختلال در سیستم زهکشی طبیعی تالاب، تهدید تنوع زیستی، و کاهش ظرفیت ذخیره آب است. این مطالعه با تلفیق روش‌های سنجش از دور و تحلیل‌های </span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt">GIS</span><span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">، چارچوبی علمی برای پایش و مدیریت فرونشست در تالاب‌ها ارائه می‌دهد. پیشنهاد می‌شود با اجرای سیستم‌های پایش ترکیبی (</span><span dir="LTR" style="font-size:8.0pt">InSAR </span>&nbsp;<span b="" lang="FA" mitra="" style="font-family:">و پیزومتری)، محدودیت برداشت آب در مناطق بحرانی، و مطالعات دقیق‌تر بر نقش گسل‌ها در جریان آب زیرزمینی، از تشدید این پدیده جلوگیری شود. یافته‌های این پژوهش می‌تواند به عنوان الگویی برای مدیریت تالاب‌های مشابه در مناطق خشک و نیمه‌خشک مورد استفاده قرار گیرد</span><span b="" lang="AR-SA" mitra="" style="font-family:">. </span><span lang="FA" style="font-family:"B Mitra""></span></span></span></span></span></span></span><br> &nbsp; <span style="font-size:10pt"><span style="line-height:normal"><span style="tab-stops:right 177.2pt"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" romans="" style="font-family:" times=""><span style="font-size:11.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">Miangaran Wetland, as one of the valuable wetland ecosystems in western Iran, has been facing land subsidence in recent years. </span></span></span><a name="_Hlk197111286"><span style="font-size:11.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">This study analyzes the spatio-temporal patterns of land subsidence in Miangaran Wetland using the SBAS-InSAR technique and </span></span></span></a><span style="font-size:11.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">evaluates </span></span></span><span style="font-size:11.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">its ecological-geomorphological impacts. </span></span></span><span style="font-size:11.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">Sentinel-1 satellite data (2017&ndash;2024) and field surveys were employed to assess subsidence rates and contributing factors. </span></span></span><span style="font-size:11.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">Results indicate an annual subsidence rate of 3&ndash;18 mm (mean: 12&plusmn;3 mm), with the highest rates concentrated in the wetland&#39;s central plains. Statistical analyses revealed significant correlations between subsidence and environmental parameters, including proximity to faults (R&sup2;=0.376), slope, and lithology. Areas within 2000 m of major faults and underlain by Quaternary sediments and gypsum sandstone showed the highest subsidence vulnerability (up to 17.02&plusmn;0.90 mm/year). Low-slope terrains (<2%) and elevations below 1000 m were also more prone to subsidence, while vegetation cover (NDVI) had minimal mitigating effects. The ecological consequences include disrupted hydrological regimes, biodiversity loss, and reduced water storage capacity. This research highlights the synergistic role of anthropogenic activities (e.g., groundwater over-extraction) and natural factors (e.g., faulting, lithology) in driving subsidence. Integrating InSAR with GIS-based spatial analysis provides a robust framework for monitoring and mitigating subsidence risks in wetland ecosystems. Key recommendations include: implementing long-term monitoring combining InSAR and piezometric data, restricting groundwater extraction in high-risk zones, and investigating fault-controlled groundwater flow dynamics. The study underscores the utility of remote sensing in managing subsidence-prone wetlands and offers a replicable model for arid/semi-arid regions globally. Future research should explore subsidence impacts on carbon sequestration and evaluate alternative water sources for wetland restoration</span></span></span><span lang="EN" style="font-size:11.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black">.</span></span></span><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:11.0pt"><span b="" style="font-family:" zar=""><span style="color:black"></span></span></span></span></span></span></span></span><br> &nbsp; فرونشست, سنتینل-1, تالاب میانگران, SBAS-InSAR, پیامدهای اکولوژیک subsidence, Miangaran Wetland, InSAR, Spatiotemporal analysis, Ecological impacts 1 15 http://jweb.ahvaz.iau.ir/browse.php?a_code=A-10-379-8&slc_lang=fa&sid=1 farshad soltani فرشاد سلطانی soltani98@kmsu.ac.ir 10031947532846006912 10031947532846006912 No kmsu دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر heeva elmizadeh هیوا علمیزاده Elmizadeh@kmsu.ac.ir 10031947532846006913 10031947532846006913 Yes kmsu دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر