مجله علمی اکوبیولوژی تالاب
دوره 14، شماره 1 - ( بهار 1401 )
جلد 14 شماره 1 صفحات 48-35 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Ghorbani M, Broumand Nasab S, Hooshmand A. Nitrate Absorption From Aqueous Solution by Using Sugrance Bagasse Biochar, Broken Ceramic and Cocopeat adsorbent. Wetland Ecobiology 2023; 14 (1) :35-48
URL: http://jweb.ahvaz.iau.ir/article-1-1012-fa.html
URL: http://jweb.ahvaz.iau.ir/article-1-1012-fa.html
قربانی مریم، برومند نسب سعید، هوشمند عبدالرحیم. جذب نیترات از محلول آبی با استفاده ازجاذبهای بیوچار باگاس نیشکر، سرامیک شکسته شده و کوکوپیت. اکوبیولوژی تالاب. 1401; 14 (1) :35-48
چکیده: (1435 مشاهده)
در سالهای اخیر استفاده از بیوچار به منظور حذف آلایندههای معدنی مانند نیترات، مورد توجه قرار گرفته است. با توجه به افزایش غلظت نیترات در منابع آب و پیامدهای محیط زیستی ناشی از آن در این پژوهش کارایی سه جاذب بیوچار باگاس نیشکر، سرامیک شکسته شده وکوکوپیت در جذب نیترات از محلول آبی بررسی شد. در این تحقیق از روش سطح پاسخ برمبنای طرح باکس بنکن جهت ارزیابی اثر متغیرهای مستقلpH، دما و مقدار جاذب بر عملکرد پاسخ(جذب نیترات) استفاده شد. هم چنین به بررسی سینتیک جذب و ایزوترم جذب در سه نوع جاذب مورد مطالعه پرداخته شد و جهت بررسی ساختار شیمیایی جاذب بیوچار باگاس نیشکرآنالیز SEM و XRD، CHNSO از جاذب بهعمل آمد. نتایج نشان داد با افزایش مقدار جاذب و زمان تماس میزان حذف نیترات افزایش یافته در حالی که با افزایش pH و غلظت اولیه نیترات کارایی حذف آن کاهش پیدا میکند. هم چنین هر سه جاذب مورد مطالعه در مدلهای ایزوترم، سازگاری بیشتری با مدل ایزوترم لانگمویر داشتند. با مقایسه ضرایب تعیین در دو مدل سینتیکی مرتبه اول و شبه مرتبه دوم، فرآیند جذب با مدل سینتیکی شبه مرتبه دوم بهتر توصیف شد. در نهایت حداکثر درصد حذف محاسبه شده و مقادیر پیشبینی شده توسط مدل باکس بنکن برای حذف نیترات توسط بیوچار باگاس نیشکر 7/69 درصد، سرامیک شکسته شده 4/39 درصد و کوکوپیت 1/25محاسبهشد که نتایج گویای جذب بیشترنیترات، توسط بیوچار باگاس نیشکر نسبت به دو جاذب دیگر است.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |