تالاب شادگان به عنوان بزرگترین تالاب ایران و یکی از اکوسیستمهای آبی مهم خاورمیانه، طی سالهای اخیر تحت تأثیر ورود گونه مهاجم تیلاپیای شکمسرخ (Coptodonzillii) قرار گرفته است. شناخت زیستشناسی این گونه، بهویژه الگوی رشد آن، نقش بسزایی در مدیریت و ارزیابی اثرهای زیستمحیطی آن دارد. هدف این پژوهش، بررسی رابطه طول و وزن و الگوی رشد تیلاپیای شکمسرخ در تالاب شادگان و مقایسه دو روش رگرسون حداقل مربعات معمولی (OLS) و محور اصلی کاهشیافته (RMA) بود. در بهار ۱۳۹۵، ۳۰نمونه از این گونه جمعآوری و دادههای وزن، طول کل (TL) و طول استاندارد (SL) آنها ثبت شد. ضرایب رابطه طول و وزن با استفاده از مدل لگاریتمی و دو روش رگرسیونی برآورد گردید. نتایج نشان داد که همبستگی قوی بین طول و وزن ماهیها وجود دارد. برازش مدل بر پایه طول کل نسبت به طول استاندارد مطلوبتر بود. در تمام حالتها، مقدار ضریب رشد (b) کمتر از ۳برآورد شد که نشاندهنده رشد آلومتریک منفی (افزایش وزن کمتر نسبت به طول) این گونه در تالاب است. روش RMA، مقدار bرا بالاتر از OLSتخمین زد و با توجه به لحاظ خطا در هر دو متغیر، برای بررسیهای زیستی احتمالا مناسبتر است. شاخص وضعیت ماهیان (K) معادل 2.13 برآورد و روند کاهشی معناداری با افزایش طول کل نشان داد. به طور کلی، یافتهها گویای شرایط زیستی مطلوب جمعیت تیلاپیای شکمسرخ در تالاب شادگان و لزوم پایش مستمر این شاخصها به منظور مدیریت مؤثر منابع آبزی این اکوسیستم هستند.
