logo

XML English Abstract Print


دانشگاه جامع علمی کاربردی
چکیده:   (101 مشاهده)
رشد سریع جمعیت، گسترش بی‌رویه شهرها و توسعه صنایع موجب ورود آلاینده‌های شیمیایی به‌ویژه فلزات سنگین به اکوسیستم‌های آبی شده است. مطالعه حاضر با هدف بررسی میزان مواجهه و ارزیابی ریسک سرطان‌زایی و غیرسرطان‌زایی فلزات سنگین موجود در آب‌های زیرزمینی بم، در سال‌های 1401 تا 1402 انجام شد. در این پژوهش نقاط نمونه‌برداری تعیین، نمونه‌های آب جمع‌آوری و آنالیز شیمیایی و آماری داده‌ها انجام شد. نمونه‌برداری و آماده‌سازی نمونه‌ها مطابق با روش‌های استاندارد جهت آزمایش‌های آب و فاضلاب انجام شد و غلظت فلزات سنگین با استفاده از دستگاه ICP اندازه‌گیری شد. غلظت فلزات سنگین و ریسک بهداشتی ناشی از مواجهه از مسیر گوارشی بر اساس معادلات ارائه‌شده توسط سازمان حفاظت محیط‌زیست آمریکا (EPA) ارزیابی گردید. نتایج نشان داد میانگین غلظت بیشتر فلزات سنگین در آب‌های زیرزمینی منطقه، بر اساس استاندارد ملی ایران، پایین‌تر از حد مجاز است. با این حال، فلز کروم در برخی ایستگاه‌ها مقادیر بالاتر از حد استاندارد را نشان داد و با وجود آن‌که مقدار آرسنیک از حد مجاز ملی ایران پایین‌تر بود، در برخی نمونه‌ها به استاندارد بین‌المللی نزدیک شده یا از آن فراتر رفت. همچنین میانگین نسبت خطر برای تمامی فلزات بررسی‌شده کمتر از یک بود و نشان می‌دهد، احتمال بروز اثرات نامطلوب غیرسرطان‌زایی در جمعیت مورد مطالعه وجود ندارد. نتایج ارزیابی ریسک سرطان‌زایی نیز نشان داد که بیشترین مقدار ریسک مازاد سرطان مربوط به فلزکروم بوده، اما میزان ریسک سرطانی آرسنیک و کروم از مسیر گوارشی در محدوده قابل قبول یا قابل تحمل قرار داشت. سایر عناصر نیز تنها ریسک سرطانی جزئی ایجاد کردند. در مجموع، یافته‌های این مطالعه نشان می‌دهد که اگرچه وضعیت کلی کیفیت آب زیرزمینی منطقه قابل قبول است، اما به‌منظور کاهش اثرات نامطلوب اکولوژیک و بهداشتی، پایش، کنترل و حذف منابع آب آلوده حاوی این عناصر باید در اولویت قرار گیرد.
 
شماره‌ی مقاله: 2
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1405/4/3 | پذیرش: 1405/7/6

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.