Mendeley  

Zotero  

Roomiani L, Hakimi Mofrad R, Jalili S. Study of phytoremediation of aquatic plants of Dez River (Potamogeton crispus), (Ceratophyllum demersum), (Polygonum hydropiper) and (Phragmites australis) for bioaccumulation heavy metals Cd, Pb, Zn and Cu . Wetland Ecobiology 2015; 7 (1) :29-38
URL: http://jweb.ahvaz.iau.ir/article-1-294-fa.html

آلودگی اکوسیستم‌های آبی به فلزات سنگین، به علت اثرات اکولوژیکی نامطلوب آن‌ها، از دیدگاه محیط‌زیست بسیار مهم است. گیاهان آبزی از دیدگاه ساختاری و عملکردی نقش بسیار مهمی در اکوسیستم‌های آبی بازی می‌کنند که این کار را از طریق تغییر رژیم حرکات آب، ایجاد پناهگاه برای ماهیان و بی‌مهرگان آبزی، ایجاد منبع غذایی و بهبود کیفیت آب از طریق متعادل کردن اکسیژن آب، چرخش‌های غذایی و تجمع زیستی فلزات سنگین انجام می‌دهند. توانایی گیاهان آبزی جهت جذب فلزات سنگین بخصوص برای تصفیه فاضلاب‌های صنعتی موردتوجه بسیار واقع‌شده است. بااین‌حال به دلیل سازگاری این فنّاوری و هم‌چنین کم‌هزینه بودن آن موردتوجه صاحب‌نظران زیادی قرارگرفته است. این مطالعه به‌منظور بررسی تجمع فلزات سنگین کادمیوم (Cd)، روی (Zn)، سرب (Pb) و مس (Cu) در 4 گیاه آبزی بومی رودخانه دز، (Potamogeton crispus، Ceratophyllum demersum، Polygonum hydropiper و Phragmites australis) در سال 1391 انجام شد. غلظت فلزات سنگین در 10 نمونه ریشه، ساقه و برگ گیاهان آبزی اندازه‌گیری شد. از هر ایستگاه 3 نمونه رسوب سطحی (تا عمق 10 سانتی‌متر) به وزن حدود 700 گرم به‌وسیله اجسام پلاستیکی برداشته شد. نتایج مطالعه نشان داد که فلز روی بیش‌ترین تجمع را در 3 ایستگاه داشته است و میزان آن در رسوبات شمال تا جنوب رودخانه دز از ppm 11/30 ±67/270- 15/20 ±33/240 متغیر بود. کم‌ترین میزان مربوط به فلز کادمیوم با ppm 001/0-±99/0 تا 10/0 ±60/1 به دست آمد. میزان فلزات مس، کادمیوم و سرب پایین‌تر از حد مجاز بین‌المللی ولی عنصر روی بالاتر از حد مجاز بود. نتایج آماری نشان دادند که ریشه گیاه نی و برگ گیاه پوتاموژتون در جذب فلزات سنگین از تفاوت معنی‌دار با سایر اندام‌های گیاهان برخوردار بودند (05/0P<).