امروزه مطالعه در مورد جذب فلزات سنگین در موجودات آبزی به دلیل افزایش این فلزات در اثر فعالیت‌های انسانی و سرازیر شدن آن به محیط‌های آبی تشدید شده است. درک اثرات سمی فلزات بر ماهیان مشکل است به این دلیل که ماهیان مهاجرت طولانی دارند، بنابراین غلظت و طول دوره در معرض قرار گرفتن به فلزات، در سیکل زندگی ماهیان متفاوت می‌باشد. هدف از این تحقیق بررسی مقایسه فاکتور انباشتگی زیستی  فلزات (کادمیوم، مس، روی، سرب و کروم) در بافت‌های دو گونه ماهی تالاب انزلی در دو ترازهای مختلف غذایی بوده است. بدین منظور نمونه‌برداری از تالاب انزلی در تابستان 1388 صورت پذیرفت. با توجه به مقایسه فاکتور تجمع زیستی کمترین BAF در کپور چه بزرگ با تراز غذای همه‌چیزخواری مربوط به بافت ماهیچه (141 ,Cd=190Pb= , 554  ,Cu =291 (Cr = به‌استثناء فلز روی در بافت ماهیچه کپور چه (Carassius gibelio)کوچک با 1022= BAF و در اردک‌ماهی (Esox lucius) با تراز گوشت‌خواری کمترین BAF (Bioaccumulation factor) در بافت ماهیچه سایز بزرگ (134 ,Cd=1070Zn= , 686  ,Cu =305 (Cr =  به‌استثناء فلز سرب با 155 BAF= که در بافت ماهیچه سایز کوچک اردک‌ماهی مشاهده گردید. با توجه به نتایج به‌دست‌آمده به‌طورکلی استنباط می‌شود که تراز غذایی گوشت‌خواری دارای BAF نسبت به تراز غذایی همه‌چیزخواری کمتر می‌باشد.