مجله علمی اکوبیولوژی تالاب
دوره 10، شماره 3 - ( پاییز 1397 )
جلد 10 شماره 3 صفحات 112-103 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Investigation the Effect of Penicillamine and EDTA on toxicity of silver nanoparticles in Tor grypus. Wetland Ecobiology 2018; 10 (3) :103-112
URL: http://jweb.ahvaz.iau.ir/article-1-716-fa.html
URL: http://jweb.ahvaz.iau.ir/article-1-716-fa.html
علیشاهی مجتبی، طولابی دزفولی زهرا، اسروش الهام. بررسی اثر پنیسیلامین و EDTA بر سمیت نانو ذرات نقره در ماهی شیربت
(Tor grypus). اکوبیولوژی تالاب. 1397; 10 (3) :103-112
چکیده: (3811 مشاهده)
استفاده از نانو ذرات فلزی به ویژه نانو ذرات نقره در آبزیپروری طی سالهای اخیر توسعه زیادی یافته است. به طورکلی فلزات سنگین سلامت ماهیان و به دنبال آن سلامت انسان را تحت تأثیر قرار میدهند، بنابراین استفاده از روشهای مختلف درمانی برای پیشگیری و درمان مسمومیت با فلزات سنگین ضروری است. یکی از روشهای استفاده شده برای از بین بردن سمیت فلزات، شلاته درمانی است که به معنای استفاده از مواد شلاته کننده برای ورود به جریان خون و حذف مواد مضر از قبیل فلزات سنگین میباشد. لذا در این تحقیق سعی شد تا اثر دو ماده پنیسیلامین و EDTA که در شلاته درمانی مسمومیت فلزات سنگین استفاده میشوند، و اثر آنها در انسان و حیوانات خونگرم به اثبات رسیده است، در کاهش سمیت نانو ذرات نقره در ماهی بومی شیربت مشخص گردد. در این تحقیق 240 عدد بچه ماهی شیربت (32/0 ±90/4 گرم) به 4 تیمار (هر تیمار در سه تکرار) تقسیم شدند. تیمار اول با خوراک حاوی50 میلی گرم در لیتر پنسیلامین، و تیمار دوم با خوراک حاوی100 میلیگرم در کیلوگرم خوراک، تیمار سوم با EDTA به میزان 100 میلیگرم در کیلوگرم و تیمار کنترل با خوراک پایه بدون افزودنی به مدت 21 روز تغذیه شدند. سپس سمیت حاد نانوذرات نقره ( LC50 96 ساعته) در چهار تیمار با استفاده از روش OECD اندازهگیری و مقایسه گردید. نتایج نشان داد که سمیت نانوذرات نقره در تیمار کنترل در هر چهار مرحله زمانی تعیین سمیت (24، 48، 72 و 96 ساعت) بهطور معنیداری بیشتر از تیمارهای تجویز پنسیلامین و EDTA بود، همچنین تیمار تغذیه شده با پنسیلامین (100 میلیگرم در کیلوگرم خوراک) بالاترین مقاومت در برابر سمیت نانونقره در هر چهار مرحله سنجش سمیت را نشان داد. بهطور کلی میتوان نتیجه گرفت که تجویز خوراکی این دو ماده برای پیشگیری و درمان مسمومیت با نانوذرات نقره در ماهی قابل استفاده بوده و کارایی پنسیلامین بیشتر از EDTA میباشد.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |