تغییرات آب و هوایی و فعالیت­های انسانی باعث شده فشار بر اکوسیستم­های طبیعی افزایش یابد. تالاب‌ها هم ازجمله این اکوسیستم­هایی هستند که به‌طور گسترده تحت تأثیر منفی این تغییرات بوده‌اند. پرندگان به‌عنوان بخشی از زیستمندان تالاب به اشکال مختلف از تخریب تالاب آسیب‌دیده‌اند به‌نحوی‌که بسیاری از این پرندگان خصوصاً گونه­های وابسته به زیستگاه­های آبی درخطر انقراض قرارگرفته‌اند. مشکل تخریب زیستگاه‌ها در تالاب­های مناطق خشک و نیمه‌خشک تأثیر بسیار بیشتری بر این پرندگان دارد چراکه منابع آبی در این مناطق بسیار محدود است. تالاب هامون در مرز ایران و افغانستان یکی از این اکوسیستم­های حساس است که با تأثیرات خشک‌سالی و فعالیت­های انسانی مواجه است. ازآنجایی‌که این تالاب اهمیت جهانی برای زادآوری و استراحت بسیاری از پرنده­های مهاجر دارد، تعیین نیازهای زیستگاهی و پراکنش مکانی پرندگان آبی در این تالاب ضروری است. در این مطالعه با استفاده از مطالعات میدانی و مدل حداکثر آنتروپی زیستگاه مناسب پرندگان آبزی و کنار آبزی در این تالاب در 1394 تعیین شد. بر اساس نتایج این تحقیق، جنوب هامون صابری و بخش­هایی از هامون هیرمند به‌عنوان زیستگاه مطلوب این دسته از پرندگان تعیین گردید. بخش­های آبی این قسمت­ها که با گیاه پوشیده است به‌عنوان مناسب­ترین قسمت­ها معرفی شد. نتایج این مطالعه جهت اقدامات حفاظتی در این تالاب مفید خواهد بود.