امروزه وجود فلزات سنگین در محیط­ های شهری یکی از مهم­ترین بحران­ های محیط­زیستی در جوامع بشری محسوب می ­گردد. این فلزات از جمله آلاینده ­های پایدار محیط هستند که به دلیل غیرقابل تجزیه­ بودن و اثرات فیزیولوژیک آنها بر روی موجودات زنده، حتی در غلظت­ های بسیار کم نیز دارای اهمیت می ­باشند. این تحقیق با هدف بررسی قابلیت گونه ­های گیاهی در جذب فلزات سنگین در محدوده تالاب میقان صورت پذیرفت. برای این منظور در تابستان سال 1403 در منطقه مورد مطالعه، نمونه ­برداری از گونه­ های گیاهی گون، گندم و شاهی در چهار ایستگاه به صورت تصادفی و بر اساس تراکم پوشش گیاهی انجام شد. در هر ایستگاه با توجه به جهت باد غالب، یک ترانسکت انتخاب و نمونه ­برداری از برگ، ساقه و ریشه­ گیاهان و خاک زیر پوشش آنها در قالب طرح آماری کاملاً تصادفی در سه تکرار انجام پذیرفت و میزان غلظت سرب، روی، کادمیوم، مس، نیکل و آلومینیوم موجود در بافت هوایی (برگ و ساقه) و زیرزمینی (ریشه) گونه­ های گیاهی و خاک زیر پوشش آنها با استفاده از دستگاه جذب اتمی پرکین المر مدل 3030 اندازه­ گیری شد. نتایج نشان داد که بین مقادیر غلظت فلزات سنگین در خاک ایستگاه­ های مورد مطالعه در سطح اطمینان 95 درصد اختلاف معنی­ دار وجود دارد. هم­چنین بیش­ترین میزان غلظت فلزات سنگین در بافت هوایی گندم و در بافت زیرزمینی شاهی و به ترتیب آلومینیوم>روی >مس>سرب> نیکل>کادمیوم مشاهده شد. در بین گونه­ های گیاهی مورد مطالعه، گندم بیش­ترین ضریب انتقال روی، سرب، مس، آلومینیوم، نیکل و کادمیوم (15_/5، 91_/4، 79_/4، 72_/4، 36_/4 و 16_/4 میلی­گرم بر کیلوگرم) را از ریشه به ساقه و برگ داشته و گونه­ های گون و شاهی در  بعدی قرار دارند.