مجله علمی اکوبیولوژی تالاب
دوره 17، شماره 1 - ( بهار 1404 )
جلد 17 شماره 1 صفحات 73-54 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Davoudi M, KOUSHAFAR A, Karimi organi F, Fathian H, Mabudi H. Environmental Fate of Nutrients in the Karun River Aquatic Ecosystem Using the Aquatox Model. Wetland Ecobiology 2025; 17 (1) : 5
URL: http://jweb.ahvaz.iau.ir/article-1-1075-fa.html
URL: http://jweb.ahvaz.iau.ir/article-1-1075-fa.html
داودی محسن، کوشافر آزیتا، کریمی اورگانی فاطمه، فتحیان حسین، معبودی حدیده. مطالعه اثرات محیط زیستی حضور نیترات و فسفات در رودخانه کارون با استفاده از مدل آکواتاکس. اکوبیولوژی تالاب. 1404; 17 (1) :54-73
دانشگاه آزاد اسلامی
چکیده: (333 مشاهده)
بررسی سرنوشت مواد مغذی در اکوسیستمهای آبی از اهمیت بالایی در مدیریت محیطزیستی و حفظ تنوع زیستی برخوردار است. این تحقیق با هدف ارزیابی سرنوشت محیط زیستی مواد مغذی در رودخانه کارون و با استفاده از مدل آکواتاکس در سال ۱۴۰۲ انجام شده است. نمونهبرداری از آب در ۱۰ نقطه مختلف (۴۰ نمونه در مجموع)، (۸۰ کیلومتر شمالی تا ۴۰ کیلومتر جنوبی) و بهصورت فصلی انجام شد و مقادیر فسفات و نیترات با استفاده از روش اسپکتروفتومتری Hach اندازهگیری شدند. همچنین، پارامترهای اکسیژن محلول، EC، pH و TSS طبق متدهای استاندارد سنجش شد. نمونهبرداری از رسوبات کف رودخانه با استفاده از دستگاه اکمن گراپ انجام و برای شناسایی و شمارش گونههای بنتیک از میکروسکوپ نوری استفاده شد. برای مدلسازی سرنوشت مواد مغذی، دو سناریو شامل S1 (کاهش ۱۵ درصدی مواد مغذی) و S2 (افزایش ۱۵ درصدی مواد مغذی) در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که میانگین شاخصهای تنوعزیستی شامل شانون، سیمپسون، کامارگو و بریلون به ترتیب برابر با 1/295، 0/585، 0/308 و 1/247 بود که حاکی از تنوع زیستی نسبتاً ضعیف در اکوسیستم رودخانه کارون است. همچنین، میانگین سالانه فسفات و نیترات به ترتیب 4/55 میلیگرم بر لیتر و 64/23 میلیگرم بر لیتر تخمین زده شد. نتایج شبیهسازیها نشان داد که کاهش ۱۵ درصدی غلظت مواد مغذی منجر به افزایشتنوع زیستی میشود، بهطوریکه میانگین شاخص شانون در سناریوی کاهش مواد مغذی به 1/48 و در سناریوی افزایش غلظت به 1/01 رسید. همچنین، مقادیر GPP (تولید اولیه ناخالص) در سناریوی کاهش مواد مغذی از ۳۱۴ گرم بر مترمربع در سال به ۲۲۳ گرم کاهش یافت، در حالی که در سناریوی افزایش مواد مغذی، GPP به ۴۵۳ گرم بر مترمربع رسید. شاخص Faunal Factor نیز نشان داد که در سناریوی کاهش مواد مغذی، این شاخص به تدریج افزایش یافته و در مقابل، در سناریوی افزایش مواد مغذی کاهش یافت. بهطور کلی، نتایج این تحقیق نشان داد که کاهش مواد مغذی میتواند به کاهش رقابت بین گونهها و افزایش تنوعزیستی کمک کند.
شمارهی مقاله: 5
واژههای کلیدی: مدل سازی سرنوشت زیست محیطی، اکوسیستم های آبی، تنوع زیستی، مواد مغذی، مدل Aquatox، آلودگی آب
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |