یکی از راهبردهایی که اخیراً در اغلب کشورهای جهان درزمینه‏ی رشد اقتصادی موردتوجه خاص قرارگرفته است، گردشگری می‌باشد. در میان انواع گردشگری، طبیعت‌گردی با توسعه پایدار همخوانی و سازگاری بیشتری دارد. کشور ایران به دلیل وسعت فراوان سرزمینی، تنوع اقلیمی و ... در زمینه‏ی طبیعت‌گردی قابلیت بی‌نظیری دارد. استان چهارمحال و بختیاری از توانمندی نسبتاً بالایی در این زمینه برخوردار است. تالاب گندمان در استان، با توجه به مناظر زیبا قابلیت بالایی برای توسعه طبیعت‌گردی دارد. در این تحقیق سعی شده با استفاده از سه مدل SWOT، AHP وANP  راهبردها و استراتژی‌های مناسبی برای توسعه طبیعت‌گردی این تالاب ارائه گردد. روش تحقیق توصیفی تحلیلی و پیمایشی بوده و جهت تحلیل ازنظر 20 نفر از کارشناسان گردشگری استان استفاده شد. نتایج این تحقیق که در سال 92 - 1391 انجام شد نشان می‌دهد که: درمجموع 45 نقطه قوت و فرصت با امتیاز  4.19 به‌عنوان مزیت‌ها و 47 نقطه‌ضعف و تهدید با امتیاز وزنی 3.21 به‌عنوان محدودیت‌های توسعه طبیعت‌گردی این تالاب وجود دارد؛ در ادامه متناسب با نتایج مدل SWOT، به ارائه 6 استراتژی برای هرکدام از استراتژی‌های چهارگانه (SO,ST,WO,WT) اقدام گردید. ازآنجاکه استراتژی‌های ارائه‌شده دارای اهمیت یکسانی نبودند لذا با استفاده از مدل AHP از میان هر یک از استراتژی‌های چهارگانه ارائه‌شده؛ استراتژی برتر انتخاب شد. این استراتژی‌ها عبارت‌اند از: استراتژی رقابتی - تهاجمی (SO) (تأمین امکانات و خدمات بر اساس برآورد نیازها و...)، استراتژی تنوع (ST) (اتخاذ سیاست‌هایی جهت جلوگیری از افزایش نرخ زمین و...)، استراتژی بازنگری (WO) (اتخاذ تدابیر امنیتی در جهت حفاظت از ذخایر تالاب با کمک مسئولین و...) و استراتژی تدافعیWT (بهره‌گیری از فنّاوری‌های مدرن و همساز با محیط و...). درنهایت با استفاده از مدل ANP اقدام به اولویت‌بندی اجرای هر یک از استراتژی‌های چهارگانه شد که استراتژی SO  اولویت نخست، WTاولویت دوم،WO  اولویت سوم و نهایتاً ST اولویت چهارم را به خود اختصاص داد.