امروزه، جلوگیری و یا کاهش پیامدهای نامطلوب ناشی از افزایش آسیب­پذیری اکوسیستم­های جنگلی به یکی از مهم‌ترین تصمیمات و اهداف مدیران منابع طبیعی در سراسر جهان تبدیل‌شده است. دستیابی به این هدف، نیازمند به استفاده از روش­های پشتیبان تصمیم­گیری مناسبی است که انجام تصمیم­گیری درست، علمی و به‌موقع را امکان­پذیر می­سازد. در این میان این روش­ها، روش دلفی و فرآیند تحلیل سلسله مراتبی فازی (FAHP) به دلیل اعتبار علمی و نیز قابلیت استفاده در سطوح مختلف بین‌رشته‌ای، برای اولویت­بندی معیارهای چندگانه و اتخاذ تصمیمات مدیریتی مناسب هستند. در این مطالعه نیز از این دو روش برای اولویت­بندی تنش­ها و آشفتگی­های مؤثر در آسیب­پذیری جنگل­های مانگرو ایران استفاده‌شده است. نتایج این مطالعه نشان داد که تنش­ها و آشفتگی­های ناشی از فعالیت­های انسانی درمجموع از اهمیت بالاتری نسبت به سایر عوامل منفی اثرگذار محیطی برخوردار بودند. نتایج همچنین نشان داد که در میان محرک­های اثرگذار آب و هوایی، بالا آمدن سطح آب دریا نسبت به سایر محرک­ها دارای اهمیت و اولویت بالاتری بود (با قرار گرفتن در اولویت دوم). آگاهی کافی نسبت به پیامدهای نامطلوب ناشی از توسعه صنایع و سازه­ها سبب گردید تا پس از وزن دهی و اولویت­بندی، متخصصان آن را در جایگاه سوم رتبه­بندی نهایی و به‌عنوان یکی از مهم‌ترین آشفتگی­های مؤثر بر جنگل­های مانگرو ایران معرفی نمایند. درنهایت می­توان گفت که نتایج حاصل از این تحقیق از طریق اولویت­بندی و تعیین درجه اهمیت تنش­ها و آشفتگی­های محیطی چندگانه وارد آمده بر مانگروها می­تواند به‌عنوان یک ابزار پشتیبان تصمیم­گیری نقش قابل‌ملاحظه‌ای را در کارایی و موفقیت برنامه­های حفاظت و مدیریت جنگل­های مانگرو ایران داشته باشد.