تالاب شادگان بر اثر فعالیتهای انسانی پیرامون آن، همواره در معرض آلودگی با فلزات سنگین قرار دارد. هدف از این تحقیق که در سال 1400 انجام شد، ارزیابی ریسک سرطانزایی فلزات سنگین سرب و کادمیوم ناشی از مصرف ماهیان بنی، حمری و تیلاپیا در تالاب شادگان است. بدین منظور، از آب و رسوب نمونهبرداری گردید و تعداد 47 ماهی از ماهیان ذکر شده با همکاری صیادان محلی از آب تالاب صید شد. نمونهها با روشهای استاندارد به آزمایشگاه منتقل شده و غلظت فلزات در عضلهی ماهیان با روش جذب اتمی با دستگاه مدل Perkin Elmer 4100 اندازهگیری شد. بیشترین غلظت فلزات کادمیوم و سرب در هر سه نوع ماهی به ترتیب 1/033 و 6/75 میلیگرم بر کیلوگرم بود که از استانداردهای جهانی بالاتر بوده است. فاکتور سرطانزایی (CR) برای فلز سرب در گستره ی 6-10 × 08/3 تا 6-10 × 29/4 وبرای فلز کادمیوم در گستره ی 5-10 × 58/2 تا 5-10 × 94/2 محاسبه گردید. همچنین فاکتور غیرسرطانزایی (THQ) برای فلز سرب در گسترهی 0/128 تا 0/144 و برای فلز کادمیوم در گسترهی 0/136 تا 0/155 محاسبه و هر دو فاکتور ذکر شده در حد استاندارد بود. بدین ترتیب، مصرف این ماهیان برای انسان از نظر سرطانزایی مشکلی ایجاد نمیکند. با توجه به نتایج حاصله، ورود این آلایندهها به تالاب، باعث افزایش ریسک اکولوژیکی تالاب شده و باید ملاحظات محیطزیستی صحیح در تالاب شادگان همواره مد نظر قرار گیرد.
Mohammadi S A, karimi organi F, Savari A, Dashti S, Koushafar A. Assessment of the carcinogenic risk of heavy metals lead and cadmium resulting from the consumption of fish *Barbus Sharpeyi*, *Tilapia*, and *Carasobarbus Luteus* from Shadegan Lagoon. Wetland Ecobiology 2025; 16 (4) : 6 URL: http://jweb.ahvaz.iau.ir/article-1-1080-fa.html
