مجله علمی اکوبیولوژی تالاب
دوره 17، شماره 2 - ( تابستان 1404 )
جلد 17 شماره 2 صفحات 24-12 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Avakh Keysami M, Rezaeian A, Moghateli M. Isolation and evaluation of Vibrio bacteria from some western white shrimp (Litopenaeus vannamei) farms in Delvar site, Bushehr. Wetland Ecobiology 2025; 17 (2) : 2
URL: http://jweb.ahvaz.iau.ir/article-1-1104-fa.html
URL: http://jweb.ahvaz.iau.ir/article-1-1104-fa.html
آوخ کیسمی مهران، رضاییان عباسعلی، مقاتلی مریم. جداسازی و ارزیابی باکتریهای ویبریو از برخی مزارع پرورش میگوی پرورشی سفید غربی (Litopenaeus vannamei) در سایت دلوار بوشهر. اکوبیولوژی تالاب. 1404; 17 (2) :12-24
سازمان تحقیقات ، آموزش و ترویج کشاورزی
چکیده: (451 مشاهده)
ویبریوها تلفات و خسارات قابلتوجهی از 50 تا 100 درصد را در کارگاههای پرورش میگو ایجاد مینمایند. با مشاهده برخی علائم بیماریها و تلفات در میگوهای پرورشی منطقه دلوار بوشهر اقدام به جداسازی و ارزیابی عوامل باکتریایی جنس ویبریو در میگوهای پرورشی سفید غربی این منطقه گردید. از 300 عدد میگوی پرورشی سفید غربی (Litopenaeus vannamei) نمونهبرداری گردید. پس از کشت میکربی روی محیطهای عمومی و اختصاصی (TCBS, TSA) با آزمایشهای بیوشیمیایی اختصاصی گونههای ویبریو جداسازی و شناسایی گردید. آزمایش ویبریواستاتیک (0/129O) جهت تفکیک جنس ویبریو از آئروموناس و بسیاری از سایر گونههای گرم منفی انجام شد. آزمایش آنتیبیوگرام به روش انتشار در دیسک با دیسکهای حاوی مقادیر مشخص از آنتیبیوتیکهای پنیسیلین، آمپیسیلین، اکسی تتراسایکلین وکلرامفنیکل و سفالوتین انجام گرفت. خصوصیات فیزیولوژیکی باکتریهای جداسازی شده با بررسی اثرات درجه حرارت و شوری و pH روی رشد باکتریها تعیین گردید. از 179 باکتری جنس وبیریو (Vibrio sp.) که از میگوهای پرورشی سفید غربی جداسازی گردید. 56 نمونه آن Vibrio parahaemolyticus، 48 نمونه V.harveyi، 31 نمونه V. alginolyticus، 21 نمونه V. anguillarum و 23 نمونه دیگر متعلق به Vibrio spp. بوده است. نتیجه آزمایش آنتیبیوگرام گونههای باکتری جداسازی شده نسبت به 5 آنتیبیوتیک نشان داد که باکتریهای جداسازی شده در برابر کلرامفنیکل به میزان 3/0±4/26-1/0±2/21 میلیمتر و اکسیتتراسایکلین به میزان 2/0±85/13-1/0±95/11 میلیمتر و سفالوتین به میزان 1/0±4/12-3/0±56/9 میلیمتر حساس و نسبت به آمپیسیلین و پنیسیلین مقاوم بودند. از آنجاکه خصوصیات فیزیولوژیکی باکتریهای جداسازی شده با شرایط فیزیکوشیمایی مزارع نمونهبرداری یکسان بود، این باکتریها که فلور طبیعی بدن میگوها هستند، در صورت وجود استرس و تحلیل سیستم ایمنی بدن میگوها، بهعنوان عوامل فرصتطلب و ثانویه بیماریزا مطرح گردیده و نقش مهمی در کاهش تولید میگوی پرورشی به عهده دارند. بنابراین بهمنظور پیشگیری و کنترل بیماری علاوه بر کاهش عوامل استرسزا میتوان از آنتیبیوتیکهای مؤثر در این مطالعه به عنوان گزینههای درمانی بالقوه، پس از تشخیص قطعی و تحت نظارت دامپزشک بهره گرفت.
شمارهی مقاله: 2
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |