تالاب میانگران ایذه یکی از تالابهای مهم استان خوزستان است که در فاصله حدود ۲۱۰ کیلومتری شمال شرقی اهواز، در قلب اکوسیستم زاگرس جنوبی و در ارتفاعی بین ۸۲۲ تا ۸۲۸ متر از سطح دریا قرار دارد. این تالاب با مساحتی بالغ بر ۴۰ کیلومتر مربع، از نظر اکولوژیک، هیدرولوژیک و اجتماعی- اقتصادی نقش قابل توجهی در پایداری محیطی منطقه ایفا میکند. تالابهای طبیعی به عنوان اکوسیستمهای آبی ارزشمند، مجموعهای گسترده از خدمات اکوسیستمی شامل تنظیم جریان آب، کنترل سیلاب، حفظ تنوع زیستی، بهبود کیفیت آب و پشتیبانی از معیشت جوامع محلی را فراهم میآورند. با این حال، تالاب میانگران در سالهای اخیر تحت تأثیر فشارهای فزاینده انسانی و تغییرات محیطی، از جمله کاهش ورودیهای آبی، آلودگیهای ناشی از فعالیتهای کشاورزی و شهری، چرای مفرط و تغییر کاربری اراضی پیرامونی، با تهدیدهای جدی مواجه شده است. تداوم این روند میتواند منجر به کاهش کارکردهای اکولوژیک و تضعیف تابآوری این اکوسیستم ارزشمند شود. پژوهش حاضر با هدف شناسایی اهمیتهای اکولوژیک تالاب میانگران و ارائه راهکارهایی برای حفاظت، احیا و دستیابی به مدیریت پایدار این اکوسیستم انجام شده است. در این مطالعه، با تکیه بر اصول مدیریت پایدار اکوسیستمهای تالابی و بررسی چالشهای موجود، بر ضرورت اتخاذ رویکردی یکپارچه، مبتنی بر حفاظت منابع آب، کنترل آلایندهها، مشارکت ذینفعان محلی و هماهنگی نهادی تأکید شده است. نتایج این پژوهش میتواند به عنوان مبنایی علمی برای برنامهریزی و تصمیمگیریهای مدیریتی در راستای حفظ و پایداری تالاب میانگران و سایر تالابهای مشابه در اکوسیستم زاگرس جنوبی مورد استفاده قرار گیرد.