تالاب بین­المللی امیرکلایه با مساحت 935 هکتار در استان گیلان قرار دارد. ورود رواناب­های کشاورزی، برداشت آب به منظور کشاورزی و رویش گیاهان به ویژه گیاهان غوطه­ور و حاشیه­ای از عوامل تهدید کننده­­­­­­­ی اصلی این تالاب بوده که باعث کاهش سطح آن شده است و  به­همین دلیل تعیین وضعیت آن ضرورت دارد تا در صورت تائید شرایط نامطلوب اقدامات احیاء برای آن صورت گیرد. این تحقیق از پاییز 1392 تا تابستان 1393 به منظور بررسی وضعیت تروفی تالاب امیرکلایه صورت گرفت. نمونه­برداری از 6 ایستگاه در نظر گرفته شده، طی چهار فصل انجام گردید و در آن شاخص تغذیه­گرایی (TSI) با استفاده از 4 پارامتر: فسفات کل (TP)، نیتروژن کل (TN)، عمق سشی دیسک (SD) و کلروفیل آ (chl-a) مورد بررسی قرار گرفت. بر­­­­­­­­­­­اساس شاخص TSI تالاب امیر­­­­­­کلایه از نظرSD در بحرانی­­­ترین حالت از لحاظ پارامتر­های TP,TN  و chl-a بوده و از نظر chl-a بهتر از پارامتر­های TP,TN وSD می باشد. بر اساس آزمون آماری میانگین مقدار نیتروژن کل در فصل زمستان کمترین و در فصل تابستان بیشترین میزان رویت گردید. میانگین مقدار فسفات کل در فصل زمستان بیشترین و در فصل پاییز کمترین مقدار رویت شد. میانگین مقدار کلروفیل آ در فصل تابستان بیشترین میزان بود، اما سه فصل دیگر با یکدیگر از لحاظ مقدار کلروفیل آ اختلاف معنی­­داری نداشتند (05/0P>). میانگین عمق سشی دیسک در تابستان کمترین و در زمستان بیشترین عمق سشی دیسک مشاهده شد. با استفاده از آزمون آماری دانکن، هیچ یک از متغیرهای کلروفیل آ، نیتروژن کل، فسفات کل و عمق سشی دیسک در ایستگاه­های مختلف تفاوت معنی­­داری نداشتند (05/0P>). نتایج نشان داد که تالاب امیرکلایه در فصل_{­­­­­­­­­­­­­­}های پاییز و زمستان در وضعیت مزوتروفیک و در فصل بهار به دلیل ورود رواناب­های کشاورزی در وضعیت مزوتروفیک حاد قرار داشت. در فصل تابستان نیز به علت افزایش ورود رواناب­های کشاورزی و گرمای هوا در وضعیت یوتروفیک قرار گرفت.